2012'ye Girerken..

2011'in son gününü doktor muayenesinde aşı olarak girmek Beril için biraz can sıkıcı oldu sanırım. Kısa bir ağlama seansından sonra herşeyi unutup güne kaldığı yerden, olanı biteni anlata anlata devam etti minik Beril. Anlatacak sözü çok, ama anlayanı yok napsın yavru. Hastanede gördüğü yeni yıl partilerinde hastalanmış bir sürü çocuk çok heyecanlandırdı Beril'i. Mümkün olsa hepsinin yüzüne teker teker dokunup tanımaya çalışacaktı. Her zamanki gibi çığlık çığlıka, neşeyle geçirdi doktoru beklerken dakikalarını..

Doktora Beril'i yere koyduğumuzda dönmeye dair pek bir çaba harcamadığından dert yanarken, tam o sırada çıplak olan Beril'e bakıp oturan boğa niye dönsün ki, ağa gibi bu kız, size emreder her işini yaptırır demesi pek komikti gerçekten. Siz Beril'i alın fotoğrafçıya götürün çok tatlı bol bol fotosunu çekin, çektirin ve sakın ahşap oyuncak dışında bir oyuncak almayın tavsiyeleriyle ve ödeme yapmayı unutarak ayrıldık hastaneden..

Biz Beril'in aşı işleriyle uğraşırken, yeni yıl heyecanı evde son hızda devam etmekteydi. İlk yılbaşı gecesi kutlamasını anneannesi ve dedesiyle beraber geçiren Beril'e biz yemek yerken limon tattırdık, yüzünün ifadesi o kadar sevimliydiki.. Limondan hem vazgeçemeyen hem de ekşiliğinden ürperen Beril'in elinden aldık da rahatladı sonunda kuzu.

2012'ye enteresan bir gelişmeyle girdik, aylardır ana kucağında uyuyan, ana kucağıyla gezmeye bayılan, adeta ana kucağıyla bütünleşen Beril, ana kucağının içine girmek istemedi ve  çok ilginç bir şekilde kendini ana kucağından atmaya çalıştı. Biz tam da ne yapacağımızı şaşkın şaşkın düşünürken, anneannne imdada yetişti ve uyuyan insanın uykusundan edecek kadar yüksek tonda söylediği dandiniyi ninnisiyle uyuyakaldı bizim yavru..

Ve bir sene daha böylece sona erdi, umarım önümüzdeki tüm seneler, bu sene olduğu gibi herkese sonsuz güzellikler getirir..