Pazartesi Sendromu

İşe başlayalı tam bir ay oldu, Beril'in bir çok ilkine tanık olma şansım oldu. Artık işe gidiyorum ve tabiki bazılarını kaçırıyorum, akşam olabildiğince vakit geçiriyoruz, kitapların resimlerine bakıyoruz, çizim tahtasını karalıyoruz, oyuncaklarıyla oynuyoruz. O kısıtlı saatlerde eğer Beril kızgınsa, biraz zorlanıyoruz. Beril biz yokken keyfi çok yerinde, ama biz gelince özellikle de pazartesi akşamları oluyor bu, kıyameti kopartıyor. Haftasonu uzun uzun vakit geçirdikten sonra, pazartesi sendromu oluşuyor kuzuda..

Yazı tahtasının damgalarından birisi eksik ve bu Beril'i çok sinirlendiriyor, boş kalan damganın yerini parmağıyla gösterip bağırıyor, nerde bu dercesine:)))